Απόδημος ή ένδημος; Εν στενοχωρία ή εν πλατυσμώ; Σημασία έχει ο ορίζοντας!

Απόδημος ή ένδημος; Εν στενοχωρία ή εν πλατυσμώ; Σημασία έχει ο ορίζοντας!

Του Μάρκου Μπόλαρη*

Η εμφάνιση του  Έλληνα στο παγκόσμιο προσκήνιο γίνεται με τα ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια.

Θυσίες στους Θεούς , δυσμενείς οι συνθήκες τραγικώς διδάσκονται από τον Ευριπίδη στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι, και πιάσανε τα κουπιά, σηκώσανε πανιά για την Τροία και τα Στενά της Έλλης, ο Αγαμέμνων και οι Αργείοι, για τον έλεγχο και την προμήθεια του σταριού στο Αιγαίο, ένας πολυκύμαντος πλούς στους αιώνες έχει αρχίσει, ο Ιάσονας κι οι Αργοναύτες, στη Θάλασσα του Μαρμαρά, την Κολχίδα και τον Εύξεινο Πόντο, για τον χρυσόμαλλο δέρας, κι ο Ευριπίδης διδάσκει την Μήδεια, είναι ατελεύτητη η διαχρονία, εμπορίου και βιοτεχνίας, γραμμάτων και πολιτισμού, φιλοσοφίας και θεολογίας, ο Ξέρξης διατάσσει να μαστιγωθεί η πολυκυματούσα θάλασσα στον Ελλήσποντο καθώς εκστρατεύει για την ελλαδική χερσόνησο, ο ΜεγΑλέξανδρος , διαβαίνει ορμητικά, καθώς η αδερφή του η Γοργόνα του συμπαραστέκεται, απαντώντας στην επηρμένη οφρύ του Μεγάλου Βασιλέως, την γλώσσα, τις τέχνες και την ελληνίδα σκέψη ανοίγοντας στην Ανατολή, την Αλεξάνδρεια την εν Αιγύπτω θεμελιώνοντας, Φάρο πολιτισμού καθιστώντας την, ο Κωνσταντίνος ο Μεγάλος, στον Βόσπορο, θεμελιώνει Βασιλεύουσα Πόλη, με το ένα πόδι στην Ευρώπη και τ’ άλλο στην Ασία, γέφυρα και χωνευτήρι, στις αρχαίες γραμμές ναυσιπλοΐας για την Μαύρη Θάλασσα, την Αζοφική, ο Ιουστινιανός, το μεγαλείο της Μεγάλης Εκκλησίας ανεγείρει , δηλώνοντας με την κίνηση του τρούλου την εξ ουρανού Θεία συγκατάβαση της ενανθρώπησης και την αφιερώνει στην ενανθρωπήσασα Σοφία του Θεού!

Καράβια πάνε κι έρχονται!

Τριήρεις και πεντηκόντοροι, ολκάδες και δρόμωνες, γολέτες και γαλέρες, μπρίκια και σακολέβες, liberties κι υπερωκεάνια, cargo και γκαζάδικα, …

Στους καιρούς, στα πέλαγα, στις θάλασσες, στους ωκεανούς!

Κι η γενιά του Οδυσσέα στο δοιάκι!

Οιακοστροφούσα!

Αρμυρισμένη κι ηλιοκαμένη!

Κι είναι στη Νέα Υόρκη σήμερα, οι Ρωμιοί της Σμύρνης και της Περγάμου, στη Βοστόνη και την Φλόριδα, στο Σικάγο και το Λός Άντζελες, οι μετανάστες του Μοριά και της Ρούμελης, στη Μελβούρνη, την Καμπέρα και το Σύδνεϋ, οι απελαθέντες Αιγυπτιώτες από την πόλη που ίδρυσε και λάμπρυνε ο Ελληνισμός, οι Αλεξανδρινοί του Καβάφη μιαν άλλη Ιθάκη αναζητώντας, και μαζί τους νησιώτες, στο Λονδίνο και το Καιηπτάουν, την Στοκχόλμη και την Στουτγάρδη, την Φραγκφούρτη, το Μόναχο, όπου Μακεδόνες και Τραπεζούντιοι ξαναχορεύουν με κεμεντζέ!

Κι ύστερα;

Προς τι η αναδρομή;

Φιλολογίας ένεκεν;

Όχι!

«Φιλοκαλούμεν τε γαρ μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας,» όπως ο κλεινός Περικλής διατύπωσε στον αξεπέραστο ύμνο στη Δημοκρατία, στον Επιτάφιό του.

Οι πρόγονοί μας χτίζαν αποικίες!

Λαμπρές!

Κι όπου ίδρυαν και θεμέλιωναν πόλη, είτε στη Σικελία ήταν ή στην Ιταλία, είτε στην Κριμαία ή στη Μικρά Ασία, είτε στην Ιωνία ή στην Κυρηναϊκή και την Τύνιδα εκεί μεταφερόταν η Ελλάδα!

Οι Έλληνες, ο Λαός, όπλα, νόμοι, θεοί, θέατρο, γυμναστήριο, μούσες, τέχνες, ναοί, αρχιτέκτονες, κεραμοποιοί, γλύπτες, φιλόσοφοι, τραγωδοί!

Η Ελλάδα! Όλη η Ελλάδα, όχι μέρος της!

Και στις Συρακούσες και στη Μίλητο, και στη Νεάπολη και στην Ποντοηράκλεια, και στους Θούριους και στην Χερσόνησο την Ταυρική και στην Αντιόχεια  αργότερα και στην Αλεξάνδρεια!

Στον αιώνα τούτο και τον προηγούμενο, μια στενόχωρη αντίληψη επηρέασε την σκέψη μας!

Στις μέρες , ως απόνερα του εικοστού αιώνα, του αιώνα που ξεπάτωσε και ξεθεμέλιωσε τη Ρωμιοσύνη από την Μικρασία, όπου οι Έλληνες είναι εκεί από το πρωτοχάραγμα του Πολιτισμού, ένας περιορισμένος ορίζοντας καθήλωσε το βλέμμα, την καρδιά , την ψυχή μας!

Μια κοντόθωρη λογική εξαγγέλθηκε κι επισημοποιήθηκε ότι τάχα η Αθήνα είναι το μόνο κέντρο του Ελληνισμού στην Οικουμένη!

Ανοησία στα όρια της Ύβρεως!

Κλειστός και μίζεριος ορίζοντας!

Και εξ αυτού, ως φυσική συνέπεια της μυωπικής αντίληψης στον αιώνα τούτο, ο Ελληνισμός που διεκδίκησε την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, που κατόρθωσε την Αντιπροεδρία , που διαπρέπει στις επιστήμες, στην έρευνα, στην επιχειρηματικότητα, στο εμπόριο, στη ναυτιλία, στις τέχνες, αντιμετωπίζεται από τους Ελλαδίτες του Κολωνακίου  ως Απόδημος Ελληνισμός κι η μεγάλη έγνοια τους είναι η ψηφοθηρία στις εκλογές!

Κατανοητό!

Και θεμιτό!

Εάν δεν βλέπεις πέρα από την μύτη σου …

Εάν εγκατέλειψες την Οδύσσεια ορμή και θέληση…

Θυμούμαι πάντα τον Σμυρνιό ποιητή, τον Νομπελίστα διπλωμάτη μας, τον σοφό Γιώργο Σεφέρη:

«Πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή»!

Καθώς φέτος αναστοχαζόμαστε τα της Επαναστάσεως, καθώς σε απολογισμό προβαίνουμε μιας πορείας 200 χρόνων του ελλαδικού κράτους,

Καιρός είναι

με σεβασμό να συνομιλήσουμε με τις Άλλες Ελλάδες!

Με την Ελλάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως μιλούσαν παλιότερα με την Μεγάλη Ελλάδα στην ιταλική χερσόνησο και την Σικελία,

Να μιλήσουμε με την Ελλάδα της Ωκεανίας, όπως παλιότερα μιλούσαν με την Αλεξάνδρεια και την Αντιόχεια,

Να απευθυνθούμε με σεβασμό στην Ρωμιοσύνη της Πόλης, Ίμβρου, της Τενέδου,

Να κοιτάξουμε κατάματα τους Έλληνες στο Αργυρόκαστρο, την Χειμάρρα, τους Αγίους Σαράντα,

Να συνδιαλεχτούμε με την άλλη  Ελλάδα της Ευρώπης, του Λονδίνου, του Μονάχου, του Παρισού, της Στουτγκάρδης,

Να συνομιλήσουμε με την Ελλάδα της Κριμαίας, της Μαριούπολης!

Ναι, να σταθούμε με υπευθυνότητα και σοβαρότητα δίπλα στην αιμορροούσα ακόμη Κύπρο και τον περήφανο εκεί Ελληνισμό.

Πρόταση αλλαγής Στρατηγικής καταθέτω!

Να αλλάξουμε ζωή, σεφερικώς!

Στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπάρχουν απλά απόδημοι – ψηφοφόροι της ανεπάρκειάς μας!

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, την Νότια Αφρική, την Ευρώπη υπάρχουν στιβαρές και ακμάζουσες Ελλάδες!

Ισχυρές και ανθηφορούσες!

Ελάτε να διευρύνουμε τον ορίζοντά μας!

Να ξαναδούμε τον κόσμο με την ανοιχτωσιά της θάλασσας!

Αρμυρισμένοι κι ηλιοκαμένοι!

Ας αφήσουμε τον μικρομεγαλισμό της αθηναϊκής μοναδικότητας!

Ας σεβαστούμε την Αλεξάνδρεια και την Αντιόχεια, τις Συρακούσες και την Τραπεζούντα,

Εννοώ την Νέα Υόρκη, την Βοστόνη, το Μόντρεαλ, το Σικάγο, το Τορόντο, την Μελβούρνη, το Λονδίνο , την Λευκωσία , την Κωνσταντινούπολη!

Εν θλίψει επλάτυνάς με,

ψάλλει ο Δαβίδ!

Σε ανοιχτούς, πλατείς, θαλασσινούς ορίζοντες πλέουμε!

Στους αιώνες…

Ρωμέικους, με αητό δικέφαλο εποπτεύοντα! Ωραίοι ως Έλληνες!

Με το καλό ο ξανθός Απρίλης!

Καλό μήνα!

Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε…

Και πολιορκημένοι

Ελεύθεροι είμαστε!

*Μάρκος Μπόλαρης. Νομικός – Πρώην Υπουργός