Αρκεί στο τέλος να μην μας πουν και μ@λ@κες

Αρκεί στο τέλος να μην μας πουν και μ@λ@κες

Του Τάκη Σαράντη

Νοιώθω ότι είμαστε σε χειμερία νάρκη και αναρωτιέμαι. Έτσι θα συνεχίσουμε ή θα ξυπνήσουμε;

Προσπαθώ να βάλω τις εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά σε μια σειρά (και χρονική) μέσα στο μυαλό μου, σταχυολογώντας μικρές και μεγάλες ειδήσεις.

Φοβάμαι ότι αυτή τη φορά είμαστε στην πλέον επικίνδυνη φάση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, με τους Τούρκους να ξετυλίγουν το σχεδιασμό τους.

Γυρνώ το χρόνο λίγο πίσω και ξεκινώ από τις ημέρες όπου ο Ερντογάν προχώρησε στην απόσυρση του Oruc Reis, λίγες ώρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων, όπου θα συζητούσαν τις κυρώσεις στην Τουρκία.

Ο Τούρκος (προφανώς σε συνεννόηση με τη Γερμανίδα), έδειξε καλή θέληση και τελικά οι κυρώσεις έγιναν απλές παρατηρήσεις, με τον χρόνο να κυλά υπέρ του.

Με τη διαφορά όμως ότι ο ελιγμός με την απόσυρση του Oruc Reis έπιασε στον ύπνο αρκετούς στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ αλλά και στην Αθήνα, η οποία επαναπαύτηκε στις διαβεβαιώσεις της Μέρκελ μετά τη Σύνοδο Κορυφής.

Ο Ερντογάν τους κοίμισε και παρά το ότι πήρε παράταση χρόνου και ανοχή, έδειξε εκ νέου …θυμωμένος και ξαναχτύπησε.

Χτύπημα πρώτο στα Βαρώσια της Κύπρου, έχοντας σκοπό να μετατρέψει την Κυπριακή Δημοκρατία σε κράτος υποχείριο, με τους περισσότερους συμμάχους της να σφυρίζουν αδιάφορα και για τους τύπους να προχωρούν σε αδιάφορες ανακοινώσεις.

Χτύπημα δεύτερο η νέα NAVTEX στο Καστελλόριζο και όσοι περίμεναν κάτι άλλο, δεν διαβάζουν καλά τις κινήσεις του Ερντογάν.

Γιατί κάνει όμως όσα κάνει ο Ερντογάν;

  • Η Γερμανία συνεχίζει να τον θωπεύει, με την Μέρκελ να έχει διαμηνύσει στον Μακρόν να έχει μικρότερη εμπλοκή, κάτι το οποίο είναι εμφανές.
  • Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ ήρθε εδώ, πήρε ό,τι ήθελε και για να μας πείσει δεν πήγε επίσκεψη στην Τουρκία, κάτι που (και καλά), εκνεύρισε τον Τούρκο Πρόεδρο.
  • Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο φίλος του Ερντογάν, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται λίγο πριν την ήττα του. Στις ΗΠΑ υπάρχει κενό καθώς είναι σε προεκλογική περίοδο, με αποτέλεσμα ο Ερντογάν να τρέχει να εκμεταλλευτεί το κενό κα ι να προλάβει τη νίκη Μπάιντεν, που δεν τον πολυσυμπαθεί.
  • Στα τέλη Αυγούστου η Τουρκία ενεργοποίησε τους S-400 με την Ευρώπη, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ να κάνουν πως δεν ξέρουν τίποτα, εκτός από τον γερουσιαστή Κρίστοφερ Βαν Χόλλεν (Δημοκρατικός από το Μέριλαντ), ο οποίος ξεκάθαρα είπε «Έχουμε πολύ αξιόπιστες αναφορές ότι η Τουρκία ενεργοποίησε τους S-400 στα τέλη Αυγούστου ως απάντηση στις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις που πραγματοποιήθηκαν από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ιταλία και τη Γαλλία στην Ανατολική Μεσόγειο».
  • Το χειρότερο σενάριο, αυτό της πολεμικής εμπλοκής, το επιλέγει ο Ερντογάν πριν την προμήθεια των νέων οπλικών συστημάτων από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.

Σε όλα αυτά ποια είναι η απάντηση της Ευρώπης; ΚΑΜΙΑ.

Που έχει πάει η (Ευρωπαϊκή)  Ένωση; ΧΑΘΗΚΕ.

Ποιοι είναι οι σύμμαχοί μας στην Ευρώπη; ΤΟΥΣ ΨΑΧΝΟΥΜΕ.

Την Πέμπτη, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να καταλάβουν ότι εμείς είμαστε Ευρώπη και να τους πείσουμε να επιβάλουν κυρώσεις κατά της Τουρκίας.

  • Μήπως λοιπόν έχει φτάσει η ώρα να κάνει η Ευρώπη αυτό που έκαναν πριν λίγες μέρες οι Σαουδάραβες στην Τουρκία, δηλαδή το εμπάργκο της Σαουδικής Αραβίας στα τουρκικά προϊόντα και γιατί όχι και σε όπλα και όπου αλλού πρέπει;
  • Μήπως έφτασε η ώρα να το καταλάβουν κανονικά οι Ευρωπαίοι ότι τα δικά μας σύνορα είναι και δικά τους.
  • Μήπως έφτασε η ώρα να αφυπνίσουμε τους απλούς Ευρωπαίους πολίτες, παρουσιάζοντας τους την πραγματικότητα στη ΝΑ Μεσόγειο και αυτοί με τη σειρά τους να πιέσουν τους ηγέτες τους;

Πλήρως κατανοητή η ειρηνική διπλωματική προσπάθεια που καταβάλουμε και η υπομονή που δείχνουμε, αρκεί όμως στο τέλος να μην μας πουν και μ@λ@κες.