Μήπως ήρθε η ώρα να δημιουργηθεί το Ταμείο Αλληλεγγύης του Εθνικού Συστήματος Υγείας της χώρας μας;

Μήπως ήρθε η ώρα να δημιουργηθεί το Ταμείο Αλληλεγγύης του Εθνικού Συστήματος Υγείας της χώρας μας;

Του Τάκη Σαράντη

Το 2007 η Ελλάδα καιγόταν και η Πολιτεία με απόφαση του τότε Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή προχώρησε στη δημιουργία του Ταμείου Αλληλεγγύης των Πληγέντων με πρόεδρο τον Πέτρο Μολυβιάτη. Δεν θα σταθώ στο τι μπορεί να έχει γίνει με το συγκεκριμένο ταμείο, στέκομαι όμως στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

Με τον κορονοϊό να βρίσκεται στο κατώφλι του σπιτιού μας, αν για κάτι πρέπει να νοιαζόμαστε, αυτό είναι η υγεία μας. Πρέπει να φροντίζουμε για την υγεία τη δικιά μας, αλλά και των συνανθρώπων μας. Όλα και όλοι όμως καταλήγουν στο Εθνικό μας Σύστημα Υγείας και τους εργαζόμενους σε αυτό.

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει ανάγκη από κλίνες στα νοσοκομεία, από ιατρικό και φαρμακευτικό εξοπλισμό, από μάσκες, από αντισηπτικά, από, από, από… και κυρίως από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, που δίνουν τον προσωπικό τους αγώνα για τη δικιά μας υγεία.

Μήπως ήρθε λοιπόν η ώρα να δημιουργηθεί το Ταμείο Αλληλεγγύης του Εθνικού Συστήματος Υγείας της χώρας μας;

Μήπως ήρθε η ώρα να βάλουν βαθειά το χέρι στην τσέπη ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης, ο Μαρινάκης, ο Μελισσανίδης, ο Σαββίδης, ο Μυτιληναίος, ο Στασινόπουλος, ο Βασιλάκης, ο Γιαννακόπουλος και όλες οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, οι εφοπλιστές που βρίσκονται στις υψηλές παγκόσμιες θέσεις ναυτιλίας – και κερδοφορίας – και όλοι οι έχοντες και κατέχοντες πολλά εκατομμύρια ευρώ;

Μήπως είναι η στιγμή που δεν πρέπει οι πραγματικά έχοντες, να είναι απέχοντες;

Νομίζω πως ναι, ήρθε η ώρα με πρωτοβουλία της κυβέρνησης να δημιουργηθεί το Ταμείο Αλληλεγγύης του Εθνικού Συστήματος Υγείας της χώρας μας.

Ένα ταμείο για το οποίο οι προνομιούχοι θα ανοίξουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς και γιατί όχι, να έρθει η στιγμή που θα βγούμε στα μπαλκόνια να τους χειροκροτήσουμε.

Ένα ταμείο το οποίο θα στηρίξουν όλοι οι απλοί πολίτες για να έχουν την …υγειά τους.