Financial Times: «Ομάδα της ΕΕ και της ΕΚΤ θα βοηθούσε στην εκτύπωση εθνικού νομίσματος»

Financial Times: «Ομάδα της ΕΕ και της ΕΚΤ θα βοηθούσε στην εκτύπωση εθνικού νομίσματος»

Καυστικό και άκρως αποκαλυπτικό είναι το άρθρο του Peter Spiegel στους Financial Times για το βιβλίο «Η τελευταία μπλόφα» της Βικτώριας Δενδρινού και της Ελένης Βαρβιτσιώτη. Μέσα από την ωμή κριτική ξεγυμνώνονται οι προσωπικότητες του Α. Τσίπρα και του Γ. Βαρουφάκη αλλά και οι μοιραίοι χειρισμοί όπως αυτοί του Κ. Καραμανλή πριν από μια δεκαετία. Για πρώτη φορά έρχονται στο φως της δημοσιότητας διάλογοι, καταστάσεις και άγνωστες πτυχές από την σκοτεινή περίοδο των δραματικών συνεδριάσεων στις Συνόδους Κορυφής.

Χαρακτηριστικές φράσεις του Peter Spiegel στο άρθρο που ακολουθεί είναι αυτές όπως, «ο Καραμανλής θεωρείται βασιλιάς της κεντροδεξιάς ενώ ευθύνεται για την είσοδο της χώρας στην κρίση», ή «ο Βαρουφάκης είχε αποκαλύψει σε έλληνες αξιωματούχους το σχέδιο παραπλάνησης των Ευρωπαίων» ή ακόμα «ο Τσίπρας ήταν απελπιστικά απροετοίμαστος. Όταν ζήτησε να έχει δίπλα του τον Βαρουφάκη στην κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής η Μέρκελ τον απείλησε ότι θα φέρει  τον Σόιμπλε».

Ένα άρθρο που αξίζει να διαβαστεί!

«Ελληνική κρίση χρέους: Οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες μιας ιστορίας ανικανότητας και αδιαλλαξίας

“Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΠΛΟΦΑ” της Βικτώριας Δενδρινού και της Ελένης Βαρβιστσιώτη

Η μνήμη είναι… κοντή στην πολιτική. Είναι όμως ακόμη κοντύτερη στην Ελλάδα, στη χώρα όπου ο πρωθυπουργός ο οποίος πριν από μια δεκαετία συνέβαλε στο να μπει ο τόπος σε κρίση (Κώστας Καραμανλής) έχει παραμείνει  βασιλιάς στην κεντροδεξιά, ενώ  ο πρωθυπουργός  ο οποίος με την ανευθυνότητά του προκάλεσε τη μεγαλύτερη ζημιά στην ελληνική οικονομία (Αλέξης Τσίπρας) τώρα θεωρείται ως μέλος της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί  ένα άμεσο αντίδοτο αυτής της αμνησίας – τουλάχιστον στην περίπτωση του κ. Τσίπρα – ο οποίος επέστρεψε στο κοινοβούλιο τον Ιούλιο ως ηγέτης της αντιπολίτευσης και του πρώην συμμάχου του, Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος έκανε την δική  του κοινοβουλευτική επανεμφάνιση ως επικεφαλής  ενός νέου άκρο-αριστερού κόμματος.

Το βιβλίο της  Βικτώριας Δενδρινού και της  Ελένης Βαρβιτσιώτη (είναι Ελληνίδες  δημοσιογράφοι που κάλυψαν την κρίση από τις Βρυξέλλες), υπάρχει για να υπενθυμίζει πόση ζημιά μπορούν να προκαλέσουν οι λαϊκιστές όλων των  κομμάτων. Θα μπορούσε να είναι ένα απαραίτητο εγχειρίδιο (a must-read)  για όποιον φλερτάρει με την ιδέα ότι η ανατίναξη της  οικονομικής συναίνεσης  είναι προτιμότερη από τη σκληρή δουλειά της μεταρρύθμισης.

Το βιβλίο παρακολουθεί τη ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα από τη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία τον Ιανουάριο του 2015 έως τους λανθασμένους χειρισμούς της με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους . Αποκαλύπτει με ανατριχιαστικές  λεπτομέρειες πόσο κοντά έφτασαν  οι κ.κ. Τσίπρας και Βαρουφάκης στην συντριβή της Ελλάδας βγάζοντάς την από την ευρωζώνη ακολουθώντας έναν  συνδυασμό αλαζονείας, αναποφασιστικότητας και εκούσιας τύφλωσης. Ακόμα και για όσους από εμάς παρακολουθούσαμε …το έπος από τόσο κοντά (αποκλειστικά ρεπορτάζ αναφέρονται στο βιβλίο), κάποιες πολύτιμες πληροφορίες κάνουν να μοιάζει με θαύμα το γεγονός  ότι η ευρωζώνη  κατάφερε να αποτρέψει  τα χειρότερα.

Αυτό αφορά κυρίως τη σύντομη θητεία του κ. Βαρουφάκη ως υπουργού Οικονομικών. Σε μια μη δημοσιοποιημένη συνάντηση με  το οικονομικό επιτελείο το οποίο ήταν  υπεύθυνο για τη λογιστική και τη διαχείριση μετρητών της χώρας, ο οικονομολόγος περιέγραψε τη στρατηγική του: να παραπλανήσει τις Βρυξέλλες ώστε να πιστέψουν  ότι προτίθεται να αποπληρώσει τα δάνεια διάσωσης της Ελλάδας – έτσι αιτιολογείται και ο τίτλος του βιβλίου  «Μπλόφα» . Αποδείχθηκε ότι ήταν η πρώτη και τελευταία φορά  που οι εν λόγω αξιωματούχοι μίλησαν στον κ. Βαρουφάκη, παρά το γεγονός ότι η χώρα κυριολεκτικά στέρεψε από μετρητά μόνο λίγες εβδομάδες αργότερα.

Ο κ. Τσίπρας φωτογραφίζεται ως οριακά πιο ικανός. Ακόμα και στην «όλα ή τίποτα» Διάσκεψη Κορυφής των Βρυξελλών όπου τελικά συμφώνησε μια ταπεινωτική κολοτούμπα που εμπόδισε το Grexit, συναντάται ως απελπιστικά απροετοίμαστος. Όταν ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Donald Tusk τον καλεί για αναμέτρηση με τον François Hollande της Γαλλίας και την Angela Merkel της Γερμανίας, ρωτά με σοβαρό ύφος εάν μπορεί να φέρει μαζί τον υπουργό του (τον Βαρουφάκη). «Μόνο αν μπορώ να φέρω κι εγώ τον δικό μου», ήταν η απάντηση της  Μέρκελ, αναφερόμενη σε έναν από τους πιο μισητούς ανθρώπους στην Αθήνα, τον Wolfgang Schäuble. Μόνο όταν ο κ. Τσίπρας ένιωσε απολύτως ακρωτηριασμένος, τον άφησε να καταλάβει ότι αστειευόταν.

Η μεγαλύτερη αποκάλυψη του βιβλίου είναι το πλάνο μιας ομάδας υπαλλήλων της ΕΕ που συντάχθηκε στην υλοποίηση της ιδέας  για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Αυτό περιελάμβανε ένα σχέδιο για την αποστολή μιας ειδικής «ομάδας επιθεώρησης» από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην εγκατάσταση εκτύπωσης του  ¨εθνικού νομίσματος¨  της Ελλάδας για την άμεση καταστροφή των ταινιών και πινακίδων εκτύπωσης.

Μέχρι το 2015, πέντε μακρά  χρόνια στην κρίση, πολλοί ήταν έτοιμοι να αφήσουν την Ελλάδα να φύγει. Η Δενδρινού και η Βαρβιτσιώτη καταμέτρησαν 15 από τους 19 υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης που υποστήριζαν το Grexit στην συνάντηση της  τελικής  κρίσης πριν από την συνθηκολόγηση του κ. Τσίπρα. Αλλά μόλις, ο ίδιος είδε τελικά τη γραφή στον τοίχο, εγκατέλειψε τον κ. Βαρουφάκη και συμμορφώθηκε πιστά στις επαχθείς οικονομικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούσε το νέο σχέδιο διάσωσης.

Στα επόμενα χρόνια ανέλαβε να φέρει εις πέρας την συμφωνία με τα Σκόπια, σήκωσε το κύριο βάρος της μεταναστευτικής κρίσης στην Ευρώπη και επανέφερε τη χώρα του στην αγορά κρατικών ομολόγων. Η κωλοτούμπα του κ. Τσίπρα ήταν τόσο καθολική που οι ηγέτες της ευρωζώνης έχουν ακουστεί τις τελευταίες εβδομάδες να προειδοποιούν τον διάδοχό του Κυριάκο Μητσοτάκη να μην αποκλίνει από τη δημοσιονομική του πορεία.

Τελικά, ο κ. Τσίπρας μεταμορφώθηκε σε ένα είδος ηγέτη ακριβώς όπως οι Βρυξέλλες ήθελαν να είναι. Αλλά επιτρέποντάς στον ίδιο και στον  κ. Βαρουφάκη να σβήσουν στο χαρτί όσα συνέβησαν το 2015 είναι προσβολή στην ιστορία και επίσης επικίνδυνο σε μια εποχή που η ΕΕ έχει αποτύχει σε μεγάλο βαθμό να πείσει τους θυμωμένους ψηφοφόρους της ότι δεν πρέπει να εμπιστευτούν τους λαϊκιστές δίνοντάς τους τα ηνία της εξουσίας. Εάν η Ευρώπη θέλει να απαλλαγεί από τους  επικίνδυνους ριζοσπάστες, οι αμαρτίες τους ενόσω ήταν στην εξουσία δεν πρέπει να ξεχαστούν”.

*Ο Peter Spiegel είναι ο Αμερικανός διευθυντής διαχείρισης των FT.

Πηγή: reformer.gr