Με κοινωνικό εθελοντισμό ή με τη ραστώνη, ως χορηγό του ρατσισμού;

Με κοινωνικό εθελοντισμό ή με τη ραστώνη, ως χορηγό του ρατσισμού;

Του Μάρκου Μπόλαρη*

Ήταν στην άκρη του συνοικισμού ένα δίχωρο ισόγειο. Κάποιοι  ιθύνοντες το χρειαζόντουσαν για στέκι, καφέ και τα συμπαρομαρτυρούντα. Αλλά, ήταν έντονες οι ανάγκες, επείγουσες κι αδήριτες αυτές που μας ανάγκασαν να ιδούμε τα πράγματα βγάζοντας τα γυαλιά της καθημερινής ραστώνης. Οι δάσκαλοι του 2ου Δημοτικού παραπονιόντουσαν για την δύο ταχυτήτων παρουσία των μαθητών στις τάξεις κι η συνεχής πιεστική ενημέρωσή τους λειτούργησε ως βουκέντρα παρακίνησης. Οι μαθητές, τα μικρά του συνοικισμού δεν ακολουθούσαν τον ρυθμό, αντικειμενικά δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν, καθυστερούσαν οι όμορφες ψυχούλες, επειδή τους έλειπε η βοήθεια από το σπίτι, δεν είχαν τα βοηθήματα στο σπίτι, κι ύστερα στενοχωριόντουσαν από την αυξανόμενη διαφορά γνώσεων μεταξύ αυτών και των άλλων συμμαθητών, και τι ποιό εύλογο από το να στενοχωρούνται, να αισθάνονται μειονεκτικά, να δυσανασχετούν, και μετά από παλινωδίες πολλά να εγκαταλείπουν.

Κι ήταν αυτές οι παρατηρήσεις ευαίσθητων δασκάλων κι ήταν οι αγωνιώδεις εκφράσεις κάποιων γονιών που διαπίστωναν τον εκ των πραγμάτων μικρότερο βηματισμό των τάξεων, εν σχέσει μα τα λοιπά της πόλης σχολεία, κι ήταν κι οι άτακτες κραυγές ανοήτων που ζητούσαν να δημιουργηθεί σχολείο γκέτο μόνον για τους μαθητές ρομά, που μας έδειξαν τι έπρεπε να πράξουμε.

Και έτσι το μικρό δίχωρο κτίριο, με τον μεγάλο αύλειο χώρο και τον περήφανο σκιερό πλάτανο το τρέψαμε, το αναδείξαμε σε Κέντρο για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου του συνοικισμού του Αγίου Αθανασίου.

Λίγα χρήματα και πολλή αγάπη!

Μικρή παρουσία της διοίκησης του Δήμου αλλά μεγάλη η παρουσία κι η δράση κι η προσφορά των εθελοντών!

Ένας ωραίος κοινωνικός επιστήμονας, με καλή εμπειρία εργασίας από τα αντίστοιχα προγράμματα τους Σουηδικού Κράτους, είχε τον συντονισμό. Στα πότε μπήκε σ’ όλα τα σπίτια του μαχαλά, στα πότε πίνοντας καφέδες και συζητώντας έπεισε τους φιλότιμους, έντιμους, εργατικούς, ανοιχτόκαρδους κατοίκους, ξεκινώντας από την πραγματική εξουσία των οικογενειών, εννοώ , ξεκινώντας από τις γυναίκες, τις μανάδες, τις νοικοκυράδες, τις γιαγιάδες, στα πότε γέμισε το Κέντρο, στα ποτέ γέμισε το πολιτιστικό παιδιά, μαρίδα του Δημοτικού, δεν το αντιληφθήκαμε!

Τραπεζάκια και καρέκλες, δυο βιβλιοθήκες, παιχνίδια, πολλά παιχνίδια επιτραπέζια και της αυλής, μπάλες για ποδόσφαιρο και καλαθοσφαίριση, ένα μαγνητόφωνο για μουσική, ένα κουζινάκι για κεράσματα, ένα απογευματινό τοστ για τα παιδιά, ένα χυμό δροσιστικό, ένα παγωτό.

Τι θέλουν τα παιδιά άλλο απ’ αγάπη,

Τι θέλουν άλλο από ειλικρινές δόσιμο,

Τι άλλο θέλουν από έγνοια ανιδιοτελή;

Λίγα χρήματα και πολλή έγνοια!

Ο Δήμος κι ο αρμόδιος τότε Aντιδήμαρχος είχαν επισημάνει το κενό, είχαν την ιδέα, πήραν την πρωτοβουλία, οργάνωσαν την παρέμβαση. Την επιτυχία όμως, ναι είχε επιτυχία η προσπάθεια, την έφεραν η εμπειρία του συντονιστή και  η προσφορά αγάπης των εθελοντών! Τι δυνάμεις, τι όμορφες, σοβαρές, συγκροτημένες δυνάμεις έχει η κοινωνία μας!

Ένα στοχευμένο σχεδιασμό χρειάζονται, μια εύστοχη πειστική στρατηγική αναζητούν για να εμφανιστούν εθελοντικά!

Και στρατεύονται! Ανιδιοτελώς! Με κέφι και μεράκι!

Ε, λοιπόν, αυτό το κέφι, αυτή η θυσιαστική προσφορά των εθελοντών δασκάλων, των νηπιαγωγών, των καθηγητών ειδικοτήτων, αυτή η εκπαιδευτική εργασία στα απογευματινά μαθήματα προετοιμασίας, εργασία πράγματι με φιλότιμο, έπεισε!

Έπειθε!

Έπειθε πρώτα απ’ όλα τα μικρούλια, τους μικρομόρτες της γειτονιάς, τα βλασταράκια του Δημοτικού, τις μικρές όμορφες κοπελίτσες που για πρώτη φορά στη ζωή τους, τους δόθηκε με αγάπη η δυνατότητα φροντιστηριακών μαθημάτων, η πολυτέλεια της ανάλυσης και της προετοιμασίας για την επόμενη μέρα στο σχολείο! Το σύνθημα ήταν ότι η σχολική σάκα ανοίγει μόνον στο Κέντρο! Όταν φεύγουμε για το σπίτι είμαστε έτοιμοι για το σχολείο! Δεν ξανανοίγει η σάκα, πάμε για παιγνίδι!

Δεκάδες σχολιαρόπαιδα! Αυξανόμενος ο αριθμός! Αναζητήσαμε πρόσθετους εθελοντές!

Και βέβαια έπεισε τους γονείς των σχολιαρόπαιδων!

Σαφώς χαιρετίστηκε από την εκπαιδευτική κοινότητα των δασκάλων του 2ου Δημοτικού Σχολείου.

Κι ένα πρωί,

ο Κώστας ο Χουλιούμης, η ψυχή κι ο συντονιστής της προσπάθειας με κάλεσε στο τηλέφωνο: Σε παρακαλώ να έρθεις στον Άγιο Θανάση , στο Αλή Μπέη κιόι.

Βάνδαλοι, από βραδύς, διαφωνούντες, είχαν καταστρέψει τον χώρο! Τα τζάμια από τα παράθυρα σπασμένα, οι πόρτες κατεστραμμένες με κλωτσιές, τραπέζια και καρέκλες σπασμένες, μπάλες και λοιπά κλεμμένα, το κουζινάκι και τα υδραυλικά διαλυμένα, τα ηλεκτρικά εν αχρησία!

Μια ταχύτατη κι αποτελεσματική κινητοποίηση, τεχνικών του Δήμου αλλά κι ιδιωτών της αγοράς, τζαμτζήδες, μαραγκοί, σιδεράδες, μπογιατζήδες, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι!

Ταυτόχρονα! Κι ο καθένας εστιασμένος στο αντικείμενό του!

Ολοκληρώσαμε με μια λαμπρή καθαριότητα!

Στις 16.00 ακριβώς οι εθελοντές ξεκίνησαν, με χαμόγελο περισσότερο κέφι, την δουλειά!

Τα μικρούλια μας μέσα στη χαρά!

Στο αρχικό κέφι της εργασίας, στην εξ αρχής ικανοποίηση της εθελοντικής προσφοράς είχε προστεθεί κι ένα ευγενές πείσμα!

Τώρα πια, οργανώναμε τμήματα μουσικής, εκμάθησης μουσικών οργάνων (κλαρίνου, γκάιντας, μπουζουκιού, κιθάρας, τυμπάνων).

Κι ήταν πάλιν εθελοντές που σήκωναν το μανίκια για να μπουν στο εγχείρημα.

Κι ομάδες ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης και ποδηλάτου και κλασικού αθλητισμού και πάλης.

Ναι, μπορούμε να βοηθήσουμε τούτα τα όμορφα, τα έξυπνα, τα ευγενικά, τα πρόθυμα σχολιαρόπαιδα να μπούνε στην κοινωνία με ίσους όρους!

Πράγματι, μπορούμε!

Μην με ρωτήσετε, όμως,

πόσο κράτησε όλη αυτή η εθελοντική εκπαιδευτική παρέμβαση!

Μην αναρωτηθείτε καν,

αφού, στην παντέρμη αυτή χώρα καθώς αλλάζουν υπουργοί ανά δέκα μήνες, αλλάζουν κι οι  πολιτικές, καθώς στους δήμους αλλάζουν αντιδήμαρχοι κάθε χρόνο ή δίχρονο, αλλάζουν και σταματούν ακόμη και δρομολογημένες εφαρμογές πολιτικής!

Δεν έχει σημασία εάν είναι επιτυχημένες ή όχι! Ούτε καν έχει σημασία, εάν είναι για το καλό των πολλών, των πολιτών, της Πόλης , της Χώρας!

Άλλοτε η ιδιοτέλεια, άλλοτε τα συμφέροντα, άλλοτε η συνδιαλλαγή, άλλοτε τα συμπλέγματα, άλλοτε η δυναμική της ανοησίας, που διατυπώνει εν σοφία ο Λαός “ό,τι δεν φτάνει η αλεπού, τα φτιάνει κρεμαστάρια “, εγείρουν αποτρεπτικά εμπόδια και προκαλούν πισωγυρίσματα!

Αλλά μήπως έτσι δεν προχωρά,

έτσι δεν προχώρησε πάντοτε η ανθρώπινη ιστορία;

Πολλές φορές με ένα βήμα μπρός και δυο βήματα πίσω, όπως διαπίστωνε κι ο Βλαδίμηρος Ίλιτς.

Και γίνεται η ραστώνη ή η ανοησία,

ή η διαπλοκή ανασφάλειας και συμφερόντων ή η ισχύς των κόμπλεξ

γίνονται χορηγοί υποστήριξης ρατσιστικών τάσεων και κοινωνικής αδικίας!

Κι ένα βήμα μετά ελλοχεύει δηλητηριώδης ως δράκος η Ακροδεξιά!

Να λοιπόν, η πρόκληση!

Πρόκληση Δημοκρατίας και Ανθρωπιάς, σεβασμού του συμπολίτη,

πρόκληση Παιδείας και Πολιτισμού,

ζήτημα αμείλικτης πραγματικότητας με την οποία δεν ασχολούμαστε ούτε πολιτικά ούτε αυτοδιοικητικά,

ζήτημα που μας κρίνει καταλυτικά,

Αλλά

αρκούμαστε στην παρακολούθηση της κοινωνικοοικονομικής  διαχείρισης των μεταναστών από τις ευρωπαϊκών συμφερόντων ΜΚΟ , όπου ο ανθρώπινος πόνος τρέπεται σε γεωπολιτική για τους Γερμανούς, γεωστρατηγική για τον Ερντογάν και κέρδη για τις αδιαφανείς ΜΚΟ!

Ελάτε

να επαναλάβουμε κάνοντας τώρα,

δύο βήματα μπρός κι ένα πίσω!

Πολιτικές με κοινωνικό πρόσωπο!

Στην πράξη, όχι διακηρυκτικά!

Η κεφάτη νεολαία μας,

οι συμπολίτες μας οι Ρομά,

που κυνηγήθηκαν κι εξοντώθηκαν κι αυτοί  από τον Χίτλερ και τους Γερμανούς  Ναζί, όπως κι οι Εβραίοι στο Ολοκαύτωμα,

η όμορφη αυτή νεολαία που έχει με όλα τα προσόντα, αντικειμενικά κι υποκειμενικά

και το δικαιούται!

 

*Μάρκος Μπόλαρης. Νομικός – Πρώην Υπουργός

Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο politicalbank.gr είναι προσωπικές και εκφράζουν τον συγγραφέα.